Alles moet weg

Eind 2008 bekeek ik m'n blogs van vroeger en was ik verbaasd en tegelijk weer niet verbaasd. Een groot aantal links naar pagina's en sites waarover ik iets neergepend had, waren gewoonweg dood.

Het was 2000 toen Erik Dams mij voor het eerst wees op dat nieuwe fenomeen, wat bloggen toen was. Op dat moment zocht ik net naar iets om de site van m'n startende bedrijfje speciaal te maken. Een weblog was het perfecte antwoord.

Zoals iedere blogger doormaakt begon ik ijverig berichtjes te posten met links naar de meest exotische locaties op het web. Eerst dagelijks, dan wekelijks en sinds enkele jaren eens per maand. Tot ik onlangs op al die dooie links uitkwam die vanuit m'n posts vertrekken. Tijd voor een grote schoonmaak. Maar hoe pak je zoiets aan?

Het deed me denken aan iets dat ik las over het lock-in effect waaraan het internet-protocol ten prooi valt. De enorme toename van het aantal online applicaties maakt dat het web vastzit aan het transactiesysteem waarop het draait. Stel dat we het huidige protocol willen vervangen door iets dat beter is… maar waarop niets bestaand meer functioneert.

Als een blog vasthangt aan externe links ontstaat er een probleem als die links verdwijnen. Het wezenlijke van het internet maakt zoiets echter onoverkomelijk. Ons tomeloze bestaan gaat voluit voor de ultra-flexibiliteit waarop het web steunt. Maar hoe moet dat dan met alles wat de vervaldag overschreed?

Tomeloze groei moet onderworpen worden aan een gezonde snoei. Dooie takken moeten eruit, bomen die te dicht staan tegen de grond. Daarom breek ik uit mijn linken-lock-in en begin ik opnieuw. Met het profijt van mijn ervaring krijgt u eens per maand iets nieuws over marketing en communicatie. Veel plezier ermee!

Gepost op 01-01-2009